Blog
Bob en de spooktocht
Bob had er zin in. Hij had zich als begeleider opgegeven om mee te lopen met zijn zoon uit groep 8 tijdens de jaarlijkse spooktocht van de basisschool. De ouders hadden flink uitgepakt. Rookmachines, vreemde geluiden uit het bos en allerlei figuren die langs de route liepen en op de loer lagen.
“Dat wordt spannend,” zei Bob tegen zijn groepje kinderen. En dat klopte. Althans, in het begin. Want halverwege de route verschenen ineens uit het donkere bos enkele monniken op het pad. Zij deden wat zij moesten doen: de groep laten schrikken. En dat lukte. Vooral bij Bob! Want terwijl de kinderen dapper bleven doorlopen en elkaars handjes vasthielden, schrok begeleider Bob het meest. Hij zette een flinke stap achteruit, miste de grond en eindigde naast het wandelpad in de greppel.
Krak.
Nog voordat de monniken hun volgende slachtoffer konden laten schrikken, lag Bob in de greppel met een gebroken been. De kinderen dachten eerst dat het bij de voorstelling hoorde en de monniken dachten dat zij te grazen werden genomen. Bob wist helaas beter.
Enkele dagen later zat ik bij Bob op de bank. Althans, ik zat. Bob lag. Met zijn been in het gips, een kussen onder zijn voet en een gezicht dat ergens zweefde tussen zelfmedelijden en juridisch enthousiasme. “Nou Bram,” zei hij zonder enige inleiding, “gaan we nu Kelderluiken?” Ik moest lachen. Want de meeste mensen denken bij een gebroken been aan gips, krukken en fysiotherapie. Bob dacht aan rechtspraak.
Met “kelderluiken” verwees Bob naar het beroemde Kelderluik-arrest van de Hoge Raad uit 1965. Een uitspraak die juristen nog altijd gebruiken bij de beoordeling van gevaarlijke situaties en aansprakelijkheid. Want was dit gewoon pech? Of had de school of de ouders meer moeten doen om deelnemers veilig door de spooktocht te begeleiden en de kans op ongelukken te verkleinen?
Bij die beoordeling spelen vragen een rol als: hoe groot was de kans dat iemand zou schrikken en een verkeerde stap zou zetten? In een donkere, spannende setting is zo’n paniekreactie immers goed voorstelbaar. En wat waren de mogelijke gevolgen daarvan: een onschuldig struikelen, of juist het risico op ernstig letsel, bijvoorbeeld door een val in een greppel? Ook is van belang hoe eenvoudig het was om dat risico te beperken. Waren gevaarlijke plekken afgeschermd? Was de route voldoende verlicht? En zijn deelnemers vooraf gewaarschuwd? Uiteindelijk gaat het om de optelsom van dit soort omstandigheden. Aan de hand daarvan wordt beoordeeld of de school en/of de ouders hun zorgplicht hebben geschonden – en dus aansprakelijk zijn voor de schade.
Voor Bob was één ding in ieder geval duidelijk. De kinderen hadden een spannende avond. Hij had een gebroken been. Organiseer je een spooktocht, zorg dan niet alleen voor spanning, maar heb ook oog voor de veiligheid. Heb je toch letsel opgelopen door een monnik, een greppel, of iets anders onverwachts? Geen zorgen, mr. Bram Sommen helpt je graag!
CarnaVal op het asfalt: zwakke verkeersdeelnemer, sterke zaak
Na het vuurwerkavontuur met de omkukelende siervuurwerkpot had Bob één goed voornemen: geen explosief gedoe meer. Rust, regelmaat en roesvrij. Dat hield hij precies 4 x 11 dagen vol: tot carnaval.
De optocht was net voorbij en Bob had dorst gekregen van alle pracht en praal. Hij wilde zo snel mogelijk naar zijn stamkroeg. Dus hij stak de straat over. Zonder goed te kijken. En precies toen ging het mis. Bob had de naderende auto niet gezien en maakte een acrobatische salto die filmisch was, maar helaas niet fictief, want Bob was gewond.
Hierdoor veranderde zijn dorstige tocht naar de kroeg plots in een ritje naar de eerste hulp. Wachtend tussen allerlei andere carnavalsvierders vroeg hij mij: “Hoe zit dat eigenlijk, als je als voetganger wordt aangereden?”
Bob was voetganger, dus juridisch gezien een ‘zwakke verkeersdeelnemer’. Dat betekent dat de verzekeraar van de auto (bijna altijd) minimaal 50% van de schade moet vergoeden. De wet gaat ervan uit dat degene met massa, motor en snelheid -de automobilist- extra verantwoordelijkheid draagt.
Maar hier stopt de polonaise niet.
Want de optocht was tijdens het ongeval dan wel afgelopen, maar de straat was nog niet “normaal”. Overal speelden kinderen met serpentines en hosten nog carnavalsvierders. Een automobilist moet dan extra opletten en alert zijn op onverwachte Bobs die ineens voor je auto staan. Doet de automobilist dat niet, dan schuift de teller door naar 75%, en soms wordt zelfs 100% van de schade vergoed. Hoe hoog deze vergoeding is, hangt steeds af van alle omstandigheden bij het ongeluk. Er wordt dan o.a. gekeken naar de situatie op de weg, hoe snel de auto reed, hoe onverwacht de actie van Bob was, hoe ernstig het letsel is, of er gedronken is, etc.
Gelukkig viel het letsel van Bob mee. De volgende dag kon hij, met een lichte roes, maar met alle ledematen intact weer aansluiten bij de polonaise.
Ga je carnaval vieren?
Veel plezier, maar… kijk uit met oversteken!
Van knal tot claim: Bob en de vuurwerkpot
Bob is een man van tradities. Elk jaar op oudejaarsavond staat hij in de tuin, gewapend met een aansteeklont en een glimlach. Omdat hij dit jaar voor het laatst zelf vuurwerk mocht afsteken, had hij iets bijzonders gekocht: de “Total Chaos Master”, een vuurwerkpot die volgens de verkoper zou zorgen voor een onvergetelijke herinnering. Wij stonden met onze hele familie klaar met onze telefoons, de kinderen met sterretjes in de hand, en Bob voelde zich even de regisseur van het grote spektakel.
Hij zet de pot neer op de stoep, controleert nog snel of hij stevig staat. “Dat ding is zo groot, die valt niet om,” denkt hij. Eén lont, één vonk, en daar gaat-ie… Een eerste salvo van lichtflitsen vult de lucht. Bob straalt. Maar dan gebeurt het: de pot begint te wiebelen. Nog voordat iemand kan reageren, ligt de pot op zijn kant. De pijlen schieten niet meer omhoog, maar horizontaal – richting heg, richting auto, en richting ons.
Paniek. Wij springen opzij, maar niet allemaal snel genoeg: opa zijn jas vat vlam, de auto krijgt een brandplek, en de kinderen gillen. Bob staat verstijfd. “Dit was niet de bedoeling…” denkt hij, terwijl de laatste knallen wegsterven. Opa blijkt een flinke brandwond te hebben. De auto heeft lakschade. En de sfeer is tot het eerste dieptepunt van het nieuwe jaar gedaald. Bob probeert het goed te maken: “Ik koop wel een nieuwe jas en poets je auto wel een keer, want dat is dit jaar nog niet gebeurd.” Maar juridisch ligt het niet zo eenvoudig. Wie is aansprakelijk voor de kosten?
Als afsteker van vuurwerk draag je de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat het veilig gebeurt. Je moet zorgen voor een stabiele ondergrond en een veilige afstand. Als het omvallen van de pot door Bobs gedrag of nalatigheid komt, kan dat worden gezien als ‘gevaar zettend gedrag’. Dat betekent dat Bob in dat geval aansprakelijk is voor de schade die ontstaat. Als het omvallen van de pot echter komt doordat er iets mis was met de pot, kan er sprake zijn van een ‘gebrekkig product’. Dan kan sprake zijn van productaansprakelijkheid en is de verkoper of de producent aansprakelijk.
Vier je het laatste vuurwerkjaar? Doe het veilig, zet de vuurwerkpot stabiel, houd afstand en zet een vuurwerkbril op. Want een knallend einde van het jaar is leuk, de start van het nieuwe jaar met schade en totale chaos is dat niet.
Fijne jaarwisseling en een veilig & gezond nieuwjaar!
Camping, Croissants en Claims – let op die mover!
Het was zo’n ochtend op de camping waarop alles klopte: een zonnetje, verse koffie met croissant, kinderen op elektrische stepjes die nét niet tegen je stoel aan knallen. En dan mijn zwager Bob -een man met een gouden hart, maar met een manier van manoeuvreren die ergens zweeft tussen zelfverzekerd en roekeloos- die ineens besluit: “Die caravan moet toch echt een metertje naar rechts.”
Wat volgde, was pure slow motion. Bob reed achteruit, overtuigd van zijn precisie, tot er een gil klonk die heel de camping even deed stilstaan. De buurman, op blote voeten en met een croissant in de hand, bleek met zijn grote teen precies op de verkeerde plek te staan: onder het wiel van de caravan.
Nou ja, niet de caravan zelf, maar het wiel: aangestuurd via afstandsbediening door de mover: dat handige apparaatje waarmee je met een afstandsbediening de caravan op zijn plek kunt zetten. Dus: geen auto, geen draaiende motor, enkel technologie en vertrouwen in de menselijke inschatting.
Bob trok zich terug, lijkbleek, alsof de zon van zijn vakantie hem nooit had geraakt. De buurman keek naar zijn teen, nam een hap van zijn croissant en zei droogjes: “Da’s dan de eerste schadeclaim van de vakantie.” Gelukkig viel het letsel mee en was een beetje rust en ijs op de teen voldoende. Later die dag, terwijl we de barbecue aanstaken -waarbij ik Bob bewust op enige afstand hield-, vroeg hij: “Maar eh Bram… stel dat het nou écht mis was gegaan?”
Terechte vraag. Want hoe ontspannen het op de camping ook lijkt, ook daar gelden gewoon de regels van het aansprakelijkheidsrecht. En dan wordt het interessant: is er sprake van een motorrijtuig als je met een mover een caravan verplaatst?
Het korte antwoord: nee. Een mover valt juridisch niet onder de categorie motorrijtuigen in de zin van de Wegenverkeerswet of de WAM (Wet Aansprakelijkheidsverzekering Motorrijtuigen). Dus van automatische dekking onder de verplichte autoverzekering is geen sprake. Maar dat betekent niet dat Bob er zomaar vanaf zou zijn. Aansprakelijkheid kan in zo’n geval nog steeds bestaan op basis van de ‘onrechtmatige daad’: hij had beter moeten opletten en had moeten voorkomen dat hij over andermans teen reed.
De les van dit alles? Ook op de camping geldt: let op met je voertuig -of dat nou een auto, caravan of mover is- én met je voeten.
Toch letselschade opgelopen door een teen, tentstok of trekhaak? Geen zorgen, mr. Bram Sommen helpt je graag!
Fijne & veilige vakantie!
Bob was toch niet BOB!
Glaasje op? Laat je rijden! Maar rijd met carnaval ook niet mee met een dronken bestuurder, want voor je het weet, zit je met ‘eigen schuld’ én een kater waar geen aspirine tegen helpt!
Carnaval is weer in aantocht: vier dagen vol optochten, hossen en voor velen (flink) wat bier. Iedereen weet dat je na een paar drankjes niet moet gaan autorijden, maar minder mensen weten dat ook meerijden met een dronken bestuurder een grote fout kan zijn. Vraag dat maar aan Bob.
Bob had zich vorig jaar voorgenomen om de BOB te zijn. Geen druppel, alleen fris. Maar ja, ergens tussen de derde polonaise en de zevende ‘Alaaf!’ werd dat voornemen vergeten. Gelukkig had hij een lift geregeld van zijn buurman. Zijn buurman had minstens net zo veel op als Bob, maar toch stapte Bob bij hem in. Dat bleek een slechte keuze, want even later werd de bocht te krap genomen en eindigden ze samen tegen een boom.
Naast een flinke hoofdwond, een gescheurde carnavalscape en een bonkende hoofdpijn – al kwam die waarschijnlijk niet door het ongeluk – kreeg Bob nog een onaangename verrassing: de verzekeraar keerde niet de volledige schadevergoeding uit. Omdat Bob wist dat zijn buurman gedronken had en tóch instapte, werd hij deels verantwoordelijk gehouden voor zijn eigen letsel. Dit wordt ‘eigen schuld’ genoemd en betekent dat een verzekeraar niet altijd alles hoeft te vergoeden. Hoeveel schade je uiteindelijk zelf moet dragen, hangt af van verschillende factoren, zoals hoe duidelijk het was dat de bestuurder te veel op had en hoe ernstig het letsel is.
Bob heeft zijn lesje geleerd. Dit jaar kiest hij een echte BOB, eentje die écht nuchter blijft. Want carnaval mag dan een feest zijn, een ongeval is de slechtste manier om de polonaise te eindigen.
Toch pech gehad? Geen zorgen, mr. Bram Sommen helpt je weer op de been, zonder dat je daarvoor een polonaise hoeft te lopen!
Veilige carnaval!
De Ongelukkige Samenloop van Omstandigheden: Bob en Gourmetten
Kerstmis: het feest van gezelligheid en… gourmetstellen. Voor mijn zwager Bob pakte dat vorig jaar wat minder feestelijk uit. Laten we de scène even schetsen. Bob, altijd enthousiast maar ietwat onhandig, besloot ergens tijdens het omdraaien van de stukjes kip wat extra olie op de hete bakplaat te gooien. De olie vatte vlam, en in paniek probeerde Bob te blussen met bruiswater. Resultaat? Flinke vlammen en een brandwond op zijn arm. Nog voor het grand dessert op Eerste Kerstdag zat Bob al op de Eerste Hulp, waar zijn brandwonden werden behandeld.
Later die avond vroeg Bob mij: “Bram, kan ik iemand aanklagen? Het gourmetstel? De olie? De fles water? Of jou?” Helaas voor Bob heb ik hem moeten uitleggen dat dit een typisch gevalletje is van ‘een ongelukkige samenloop van omstandigheden’. Dit betekent dat er een situatie is waarin schade ontstaat door een toevallige combinatie van factoren, zonder dat er sprake is van verwijtbaar handelen of aansprakelijkheid van een betrokken partij. Hierdoor kan Bob zijn schade dus niet verhalen op een andere partij. Juridisch wordt zo’n situatie ook vaak gezien als overmacht of eigen schuld. Niemand kon voorspellen dat Bob precies deze combinatie van acties zou uitvoeren, in een situatie met een hete bakplaat, te veel olie en weinig kennis over de combinatie van water, olie en vuur. Toch kun je vragen stellen: had de fabrikant betere waarschuwingen moeten geven? Of had ik als gastheer Bob überhaupt niet in de buurt van vuur moeten laten komen?
Bob besloot uiteindelijk geen juridische stappen te ondernemen. Maar het voorval laat zien dat niet altijd iemand anders aansprakelijk is als er schade ontstaat. Soms gebeuren ongelukken door een mix van pech, verkeerde keuzes of een vleugje jeugdigheid.
Dit jaar staat het gourmetstel weer klaar. Bob is uitgenodigd, maar met duidelijke huisregels: geen extra olie, geen water, en blijf uit de buurt van vuur. Of hij zich eraan houdt? Dat zal deze kerst blijken.
Fijne feestdagen – en wees voorzichtig met die bakplaat!
Op twee wielen de lente tegemoet: Pas op voor Letsel!
Met de komst van het voorjaar ontwaken niet alleen de bloemen en de vogels, maar ook de motorrijders die reikhalzend uitkijken naar het begin van het nieuwe seizoen. Het gevoel van vrijheid en avontuur dat gepaard gaat met het rijden op twee wielen trekt velen naar buiten, klaar om de openbare weg te verkennen. Met het plezier en de opwinding van het motorrijden komt ook een verhoogd risico op ongelukken en letselschade.
Een veelvoorkomende oorzaak van letselschade bij motorrijders aan het begin van het seizoen is dat andere weggebruikers nog minder alert op motorrijders. Daarnaast kan het gevoel van adrenaline en de drang om de grenzen op te zoeken kunnen ertoe leiden dat motorrijders gaan rijden met (te) hoge snelheden en onbedoeld risico’s nemen die kunnen leiden tot ernstige ongevallen.
Als er een ongeluk gebeurt, wordt altijd eerst gekeken naar de oorzaak van het ongeval. Als de motorrijder te hard heeft gereden of inhaalde terwijl dat niet mocht, kan dat grote gevolgen hebben. Wanneer het ongeluk namelijk ook te wijten is aan het onveilige weggedrag van de motorrijder zelf, heeft dat invloed op de hoogte van de schadevergoeding. De aangereden motorijder krijgt dan vaak niet al zijn schade vergoed, omdat hij deels voor het ongeluk zelf heeft veroorzaakt. Naast dat een motorrijder fysiek in het verkeer kwetsbaar is, en een ongeluk daardoor grote fysieke gevolgen kan hebben, kan onveilig rijgedrag dus ook grote financiële gevolgen hebben voor de motorrijder.
Laten we dus met z’n allen op een veilige manier genieten van het voorjaar en de mooie wegen die Nederland te bieden heeft!
CarnaVAL gevaar!
Het is weer carnaval. Confetti dwarrelt door de lucht, muziek schalt uit de speakers en feestvierders dansen en hossen. Maar te midden van al die feestvreugde schuilt er soms een gevaar dat we niet mogen negeren: een feestganger die uitglijdt over de gladde vloer. Gelukkig ‘valt’ de schade vaak mee, maar helaas kan zo’n val ook de feestvreugde bederven als iemand ongelukkig terechtkomt en ernstig letsel oploopt.
Laten we daarom een paar uurkes vurraf stilstaan bij dit onderwerp en de verantwoordelijkheid die we als feestvierders dragen. In feesttenten en kroegen is het de komende 4 dagen tijdens carnaval druk en gezellig. Mensen dansen, springen, hossen en roepen. Vaak zijn de vloeren van deze feesttenten glad geworden door gemorste drank en confetti. Zo’n vieze, gladde vloer is een ideale cocktail om over uit te glijden en letselschade op te lopen. Wie is er dan verantwoordelijk voor zo’n valpartij? Is het de schuld van de persoon die uitglijdt? Of moeten we ook kijken naar degenen die verantwoordelijk is voor (het schoonhouden van de) feesttent en de vloer? Het uitgangspunt in het Nederlands recht is dat ieder zijn eigen schade draagt. Pas wanneer een andere persoon of organisatie voor het ontstaan van de schade aansprakelijk is, kan de schade op die partij verhaald worden. Bij een val in de feesttent moet dan ook eerst gekeken worden naar de oorzaak van de val. Viel de feestganger doordat hij niet meer op zijn benen kon staan door overmatige alcoholconsumptie? Of werd de val door iets anders veroorzaakt?
Als de gevallen carnavalsvierder een ander voor zijn val verantwoordelijk wil houden, moet er sprake zijn van een ‘onrechtmatige daad’. Degene die verantwoordelijk is voor de feesttent moet dan tekort zijn geschoten in zijn taak om voor een veilige feesttent te zorgen. Het is immers hun taak om ervoor te zorgen dat de vloer schoon en veilig is voor alle feestvierders. Dit betekent regelmatig opruimen en eventuele gladde plekken direct aanpakken. Het is dus belangrijk dat zij hun verantwoordelijkheid nemen en ervoor zorgen dat de feestlocatie veilig genoeg is voor iedereen. Pas wanneer zij hierin tekortschieten zou er aansprakelijkheid kunnen bestaan.
Dus laten we tijdens deze carnaval niet alleen genieten, maar de boel ook een beetje netjes houden en ons bewust zijn van de mogelijke gevaren die op de (v)loer liggen.
Alaaf!
Ho, Ho, Ho…Pas op voor de vallende werknemer!
Het is weer de tijd van het jaar waarin bedrijven feestelijk worden aangekleed met prachtige kerstballen, slingers en lampjes in de boom. Het optuigen van de kerstboom op de werkplek zorgt voor een speciale sfeer en saamhorigheid, maar laten we niet vergeten dat zelfs tijdens dit feestelijke moment de werkgeversaansprakelijkheid niet ver weg is.
Met de beste bedoelingen brengen werkgevers vaak de kerstboom binnen om de kantooromgeving op te vrolijken. Maar, zoals bij elk goed voornemen, zijn er potentiële valkuilen. Hoewel de twinkelende lichtjes en kleurrijke ornamenten de harten kunnen verwarmen, moeten werkgevers ervoor zorgen dat hun streven naar een feestelijke ambiance niet eindigt in een ongelukkige val.
Werkgeversaansprakelijkheid strekt zich namelijk ook uit tot de kerstboom! Stel je voor: een werknemer die zich op een stoel waagt om de piek perfect te plaatsen en vervolgens met stoel, boom en piek ten val komt. Een ongeluk zit in een klein hoekje en de gevolgen voor een werknemer kunnen bij een verkeerde landing zeer groot zijn.
Niemand wil dat de feestdagen worden herinnerd als het moment waarop Bob van de boekhouding de zwaartekracht tartte en uit de kerstboom viel. Laten we ook in deze gezellige kerstperiode niet vergeten dat werkgevers naast een gezellige kerstsfeer op kantoor ook moeten zorgen voor een veilige werkplek.
Dus werkgevers, wees gewaarschuwd! Zorg ervoor dat de kerstvreugde niet overschaduwd wordt door omvallende kerstbomen en ongelukken. Zorg als werkgever voor voldoende veiligheid en geef werknemers de nodige veiligheidsmiddelen. En herinner hen eraan dat het behoud van een feestelijke stemming niet ten koste mag gaan van hun welzijn.
Fijne en vooral veilige kerstdagen voor iedereen!
06 53 66 07 88
Margrietstraat 74, 5731 BR, Mierlo